شعری در نیویورک

ببخود به خودت زحمت نده، روغن را كه تفت دادي، كلمات خرد شده را در ماهيتابه بريز، ادويه مورد نياز يوگا، مديتيشن، كمي عود هندي، آيفون چهار و مكالمات سردستي و يك فنجان جمله ي تو مال كجاي دنيايي را به سرعت هم بزن، مكث نكن! بويي بلند نمي شود. يك ظرف چيني چهارگوش و كلمت و سبزيجات بي بوي مثلا تازه. غذاي شما آماده است... نيويورك كه جاي شعر گفتن نيست.

 

2011